Glaucoom kan uw zicht langzaam aantasten, zonder dat u het merkt. Heeft u de Glaucoomwijzer gelezen en herkent u risicofactoren? Dan is het belangrijk om uw ogen te laten controleren.
Op deze pagina leest u wat de volgende stappen zijn en hoe glaucoom wordt opgespoord.
Wat is er aan de hand bij glaucoom?
Bij glaucoom raakt de oogzenuw beschadigd. Dit is de ‘kabel’ die beelden van uw oog naar uw hersenen stuurt. Die schade kan niet worden hersteld. Daarom is vroege opsporing zo belangrijk.
Ongeveer 1 op de 50 mensen boven de 40 jaar heeft glaucoom. Dit aantal neemt toe met de leeftijd.
Glaucoom begint vaak zonder klachten. De eerste schade ontstaat meestal aan de randen van uw gezichtsveld.
Ongeveer de helft van de mensen met glaucoom weet niet dat zij de ziekte hebben.
U kunt zelf een afspraak maken. Daar heeft u meestal geen verwijzing voor nodig.
U kunt terecht bij:
De optometrist is vaak de snelste eerste stap.
Als u risico loopt op glaucoom, is het belangrijk om te weten waar u het beste terecht kunt. Veel mensen denken dat een bezoek aan de opticien voldoende is, bijvoorbeeld omdat daar ook een oogdrukmeting wordt gedaan. Dat klopt: sommige opticiens meten inderdaad de oogdruk.
Toch is een oogdrukmeting alleen niet genoeg om glaucoom op te sporen. Niet iedereen met een hoge oogdruk heeft glaucoom. En andersom kan glaucoom ook voorkomen bij een normale oogdruk. Daarnaast kijkt een opticien meestal niet uitgebreid naar de gezondheid van uw oogzenuw of uw gezichtsveld.
Een optometrist doet dat wel. Deze onderzoekt uw ogen uitgebreider en combineert verschillende testen, zoals het meten van de oogdruk en het beoordelen van de oogzenuw. Vaak wordt dit aangevuld met een OCT-scan. Met een OCT-scan van de oogzenuw kan schade vaak al in een vroeg stadium zichtbaar worden. Indien nodig, wordt ook een gezichtsveldonderzoek uitgevoerd.
Juist die combinatie van onderzoeken is nodig om glaucoom op te sporen.
Denkt u dat u risico loopt op glaucoom? Dan is het verstandig om niet alleen uw oogdruk te laten meten, maar te kiezen voor een volledige oogcontrole bij een optometrist. Ziet de optometrist iets afwijkends? Dan wordt u doorverwezen naar een oogarts.
Tijdens een oogcontrole worden deze onderzoeken gecombineerd. Zo kan een optometrist beoordelen of er aanwijzingen zijn voor glaucoom.
Ziet de optometrist of huisarts iets afwijkends? Dan wordt u doorverwezen naar een oogarts in het ziekenhuis.
De oogarts stelt de diagnose en bepaalt of behandeling nodig is.
Blijkt dat u glaucoom heeft? Dan start meestal een behandeling, bijvoorbeeld met oogdruppels. Deze behandeling kan de schade afremmen en verdere achteruitgang vertragen. Maar schade die er al is, kan niet meer worden hersteld.
U hoeft niet te wachten tot u klachten heeft. Juist als u risico loopt, kunt u zelf de eerste stap zetten.
Vroege opsporing kan helpen om uw zicht zo lang mogelijk te behouden.
De manier waarop glaucoom wordt opgespoord, is de afgelopen jaren sterk verbeterd. Onderzoek speelt hierin een belangrijke rol, bijvoorbeeld in het eerder zichtbaar maken van schade aan de oogzenuw.
Het Oogfonds ondersteunt dit onderzoek en zorgt dat nieuwe kennis beschikbaar komt voor artsen en patiënten, zodat glaucoom steeds eerder kan worden herkend.
