Glaucoom | Tine's ervaringsverhaal

Terug

Glaucoom is één van de meest voorkomende oogziektes in Nederland. Door het verloren gaan van oogzenuwvezels verliezen mensen met glaucoom vooral zicht aan de randen van hun gezichtsveld. Tine, destijds universitair docent en inmiddels gepensioneerd, was eind vijftig toen ze de diagnose glaucoom kreeg:

Erg geschrokken

 “Toen ik op een ochtend de krant aan het lezen was, merkte ik dat ik met één oog plotseling niets meer zag. Ik besloot naar de opticien te gaan, die me direct doorverwees naar de oogarts. Dat ik met mijn rechteroog niets meer zag, bleek te komen doordat een klein bloedvat was afgesloten. Hierdoor werden nieuwe bloedvaatjes van slechte kwaliteit gevormd, die kort daarna zijn gelaserd. 

De oogarts had echter nog iets ontdekt: ik bleek glaucoom te hebben in beide ogen. Daar ben ik ontzettend van geschrokken. Er komt tijdens zo’n gesprek zoveel op je af. Gelukkig had de oogarts me een brochure meegegeven met informatie. Zo kwam ik er ook achter dat er een patiëntenvereniging is. Daar ben ik meteen lid van geworden en later zelfs bestuurslid.

Behandeling

In eerste instantie kreeg ik voor de glaucoom oogdruppels die ik een paar keer per dag moest gebruiken. De bedoeling was dat deze de oogdruk zouden verlagen. Bij mij hadden de druppels op den duur echter niet het gewenste effect. De oogarts besloot me daarom door te verwijzen naar een academisch ziekenhuis voor een glaucoomoperatie

Zicht dat verloren is, kan niet hersteld worden en met mijn linkeroog zag ik het meest. Daarom werd dat oog als eerste geopereerd. Er werd gekozen voor een zogeheten trabulectomie. Hierbij wordt een soort luikje in het oogwit gemaakt, waardoor het oogvocht weg kan, zodat de oogdruk wordt verlaagd. De operatie is goed geslaagd. Nog steeds zie ik 90% met mijn linkeroog. Een latere operatie aan mijn rechteroog was helaas minder succesvol, daarmee zie ik nog 30%.

‘‘Het is hard nodig dat er betere behandelingen worden ontwikkeld. Ik vind het daarom ontzettend belangenrijk dat er meer wetenschappelijk onderzoek naar glaucoom wordt gedaan.’’ Tine, glaucoompatiënt

Visuele beperking

Persoonlijk kan ik tamelijk goed leven met de gevolgen van de glaucoom. Ik druppel meerdere keren per dag mijn ogen en zie redelijk goed. Mijn gezichtsveld is wel beperkt. Met name aan de onderkant is mijn zicht weggevallen. Ik moet daarom goed opletten met lopen, zodat ik niet val.

Natuurlijk is mijn visuele beperking vervelend, en word ik er door gehinderd, maar ik kan nog steeds alles doen wat ik wil: lezen, autorijden, sporten, cello spelen en wandelen. Ook in mijn voormalige werk als universitair docent, heeft het mij niet beperkt. Alleen fietsen durf ik niet meer, dat vind ik te gevaarlijk.

Glaucoom eerder herkennen

Goede voorlichting is essentieel. Om zoveel mogelijk zicht te behouden, moet glaucoom vroeg worden ontdekt en behandeld. Juist daar gaat het helaas vaak mis. Bij mij is het per toeval ontdekt, maar glaucoom is een verraderlijke oogziekte en de meeste mensen bemerken het pas als het te laat is. De schade die dan ontstaan is, is onherstelbaar. Iedereen die ouder is dan 45 jaar zou daarom jaarlijks een oogcontrole moeten laten doen. Vooral mensen die hoog bijziend zijn of bij wie glaucoom in de familie voorkomt.

Wetenschappelijk onderzoek

Ieder jaar krijgen maar liefst twintigduizend mensen in Nederland de diagnose glaucoom. Het is hard nodig dat er betere behandelingen worden ontwikkeld. Ik vind het daarom ontzettend belangenrijk dat er meer wetenschappelijk onderzoek naar glaucoom wordt gedaan.”

Meer weten over glaucoom?

vraag GRATIS aan
Brochure glaucoom
Vraag de gratis folder Glaucoom aan