Bindvliesontsteking (conjunctivitis)

Wat gebeurt er bij een bindvliesontsteking?

Bij een ontsteking reageert het afweersysteem op een virus, bacterie of andere prikkel. Daardoor zetten de kleine bloedvaatjes in het bindvlies uit en stroomt er meer bloed naar het oog. Hierdoor wordt het oog rood. Ook kan het bindvlies opzwellen en meer slijm of vocht produceren.

Een bindvliesontsteking gaat meestal vanzelf over, maar soms is behandeling nodig. Dat hangt af van de oorzaak van de ontsteking.

Symptomen van een bindvliesontsteking

Een bindvliesontsteking kan de volgende klachten geven:

• een rood oog
• zwelling van het oog of de oogleden
• een branderig of jeukend gevoel
• het gevoel dat er zand of een vuiltje in het oog zit
• tranende ogen
• slijmerige, waterige of etterige afscheiding.

Vaak zijn beide ogen aangedaan, al kan de ontsteking ook in één oog beginnen.

Krijg je naast een rood oog ook hevige pijn, lichtschuwheid of minder zicht? Neem dan direct contact op met een huisarts. Er kan dan sprake zijn van een ernstigere oogontsteking, zoals een keratitis, scleritis of uveïtis.

Wie loopt risico?

Een bindvliesontsteking kan iedereen treffen en heeft verschillende oorzaken.

Virale bindvliesontsteking

Dit is de meest voorkomende vorm. Vaak wordt de ontsteking veroorzaakt door een adenovirus, een virus dat ook verkoudheid kan veroorzaken. Een virale bindvliesontsteking is besmettelijk.

Ook een infectie met het herpesvirus, zoals een koortslip of gordelroos, kan een bindvliesontsteking veroorzaken. Het virus kan ook andere delen van het oog ontsteken, zoals het hoornvlies (keratitis), de harde oogrok (scleritis of episcleritis) of het middelste deel van het oog (uveïtis). Deze ontstekingen kunnen ernstiger zijn en moeten altijd door een arts worden beoordeeld.

Bacteriële bindvliesontsteking

Een bacteriële bindvliesontsteking wordt veroorzaakt door een bacterie. De meeste bacteriële bindvliesontstekingen genezen vanzelf. Soms is behandeling met antibiotische oogdruppels of oogzalf nodig. Sommige bacteriën, zoals Chlamydia trachomatis of de gonokok, kunnen een ernstigere oogontsteking veroorzaken en moeten altijd worden behandeld.

Allergische of prikkelende bindvliesontsteking

Ook een allergie, droge ogen of een vuiltje in het oog kunnen het bindvlies irriteren of ontsteken. Deze vormen zijn niet besmettelijk.

Diagnose stellen

Een huisarts, optometrist of oogarts kan een bindvliesontsteking meestal herkennen door naar het oog te kijken en te vragen naar de klachten. Soms is aanvullend onderzoek nodig om de oorzaak te bepalen of om andere oogaandoeningen uit te sluiten.

Behandeling van een bindvliesontsteking

De behandeling hangt af van de oorzaak.

Virale bindvliesontsteking
Een virale bindvliesontsteking geneest meestal vanzelf. Antibiotica helpen niet tegen een virus. Soms schrijft een arts ontstekingsremmende oogdruppels voor om de klachten te verminderen.

Bacteriële bindvliesontsteking
Ook een bacteriële bindvliesontsteking gaat vaak vanzelf over. Soms schrijft een arts antibiotische oogdruppels of oogzalf voor om de genezing te versnellen of wanneer de ontsteking ernstiger is.

Allergische bindvliesontsteking
Bij een allergische bindvliesontsteking kunnen anti-allergische oogdruppels helpen. Daarnaast is het belangrijk om het contact met de stof waarvoor je allergisch bent zoveel mogelijk te vermijden.

Wat kun je zelf doen?

Je kunt de klachten vaak verminderen met een paar eenvoudige maatregelen:

• verwijder slijm of pus voorzichtig met een schoon wattenschijfje of washandje en kraanwater
• draag bij fel licht een zonnebril als je daar baat bij hebt
• gebruik tijdelijk geen oogmake-up
• draag geen contactlenzen totdat de ontsteking helemaal is genezen. Gebruik daarna bij zachte lenzen een nieuw paar en vervang ook de lenzenvloeistof en het bewaardoosje
• was regelmatig je handen en raak je ogen zo min mogelijk aan
• gebruik een eigen handdoek en deel geen washandjes als de ontsteking besmettelijk is.