Els kreeg een donorhoornvlies

Els leeft al sinds haar kindertijd met verschillende oogaandoeningen. Door trichiasis en keratoconus kreeg ze een donorhoornvlies. Nu laat ze na aan het Oogfonds. “Ik wil wetenschappelijk oogonderzoek steunen.”

Portret van Els, die leeft met verschillende oogaandoeningen en een donorhoornvlies kreeg.

Via via hoorde Els Comello (1952) dat leerlingen haar een leuke juf vonden. “Dat deed me goed. Ik stond met plezier voor de klas, hoewel ik in eerste instantie helemaal niet van plan was om het onderwijs in te gaan. Na mijn studie klassieke talen kreeg ik eerst een paar keer een baan als invalleerkracht en later, hier in Groningen, een vaste aanstelling als docent Grieks en Latijn. Alle moderne talen hebben hun oorsprong in deze oude talen. Van die kennis wilde ik mijn leerlingen iets meegeven. Leuk werk. Gezondheidsproblemen kostten mij al mijn energie, waardoor ik mijn baan helaas moest opzeggen en uiteindelijk volledig werd afgekeurd. Mijn leven lang kamp ik met chronisch eczeem en daarnaast heb ik verschillende andere lichamelijke aandoeningen. Van kinds af aan ben ik onder behandeling van artsen. Achteraf bezien is het een hele prestatie dat ik mijn school en studie heb afgemaakt en jarenlang voor de klas heb gestaan. Er zit blijkbaar een grote hoeveelheid levensenergie in mij. Doorzettingsvermogen.”

Kwetsbaar

“Ook ernstige afwijkingen aan mijn ogen beïnvloeden al van kinds af aan mijn leven. Vanwege een dubbele rij wimpers, trichiasis, die mijn hoornvlies beschadigde én keratoconus, kreeg ik een donorhoornvlies. Aan mijn laaghangende oogleden, ook wel blepharoptosis genoemd, ben ik meerdere keren geopereerd. De eerste operatie onderging ik op driejarige leeftijd en de laatste op elfjarige leeftijd. Die operatie is gedeeltelijk mislukt vanwege eczeem, waardoor het traanvocht niet goed weg kon. Nachtenlang heb ik liggen huilen in het ziekenhuis op de kinderafdeling. Wat deden mijn ogen pijn! De techniek en de wetenschap hebben me veel gebracht. Tegelijkertijd was er op dat moment nog minder kennis dan nu. Daardoor zie ik nog slechts tien procent met mijn linkeroog. Dat is een kwetsbaar gegeven. Ik weiger te veel na te denken over: wat als het zicht in mijn andere oog verdwijnt?”

‘Ik ben de medische wetenschap enorm dankbaar’

Els heeft kreeg een donorhoornvlies

Door jouw donaties maken wij het verschil

Omdat iedereen wil blijven zien waar hij of zij van houdt, werkt het Oogfonds aan een toekomst waarin niemand meer slechtziend of blind wordt.

Doneer nu Hart Steun met tijd Pijl rechts

Nalaten aan het Oogfonds

“Mijn man is overleden aan kanker. De ziekte leek eerst verdwenen, maar kwam later terug. Daarna ging het snel. Hij heeft zijn laatste wensen zelf met onze huisarts en uitvaartbegeleidster kunnen bespreken. Na zijn overlijden zeiden zij tegen mij dat ik dat ook moest doen.” Inmiddels heb ik een testament én een levenstestament. Een deel van mijn nalatenschap gaat naar het Oogfonds. Mijn artsen en de verpleegkundigen ben ik enorm dankbaar. Ik ben veel zicht kwijtgeraakt, omdat er toen nog te weinig kennis was. Daarom wil ik op deze manier wetenschappelijk oogonderzoek steunen. Onderzoek helpt oogartsen aan meer kennis en kan bijdragen aan betere behandelingen voor volgende generaties. Ook andere goede doelen, vooral medisch, krijgen een bedrag.”

Levenstestament

Verder heb ik een levenstestament opgesteld. Want ik moet er niet aan denken dat ik zou moeten doorleven in een situatie waarin ik mezelf niet meer herken. Bevreemdend is het wel, om dit soort zaken vast te leggen terwijl je nog leeft en bij je volle verstand bent. Toch is, door mijn aandoeningen, de dood nooit ver weg geweest. Mijn hele leven al. Daarom geniet ik van het nu en van de mensen om mij heen.”

Help je mee zicht redden?

Elke donatie maakt een verschil in het leven van mensen met oogaandoeningen.

Doneer nu Hart Steun met tijd Pijl rechts

Gerelateerde verhalen

Bekijk alle verhalen Pijl rechts