Jan kreeg oogmelanoom: ‘Ik kende oogkanker niet’

Een radioactief schildje op het oog

De behandeling volgt snel. Tijdens een operatie wordt een radioactief schildje op de buitenkant van Jans oogbol geplaatst. De straling uit dat schildje moet de tumor gericht heel gericht behandelen. “Het schildje bleef een paar dagen zitten,” vertelt Jan. “Daarna werd het onder plaatselijke verdoving verwijderd.” Of de behandeling heeft gewerkt, is dan nog niet meteen duidelijk. Dat blijkt pas na een paar maanden. “Toen begon voor mij het lange wachten op de uitslag.”

Geen afstand en geen diepte zien

De behandeling verloopt goed. Bij de controles worden geen uitzaaiingen gevonden. Maar direct na de operatie wordt ook duidelijk dat Jan blijvend minder ziet met zijn linkeroog. Dat was vooral al verwacht. Hij ziet met dat oog nog ongeveer 40 tot 50 procent. “Dat betekent dat ik afstand en diepte niet goed meer kan inschatten,” vertelt hij. “En dat heeft veel impact.” Jan speelde graag golf, maar dat is veranderd. “Op de green zie ik niet meer goed hoe ver de hole is. Dat haalt veel plezier weg.”

Ook wielrennen, wat hij graag deed, vindt hij inmiddels te riskant. “Mijn reactievermogen is minder geworden. Autorijden gaat nog, maar niet meer in het donker. Zelfs iets simpels als traplopen vraagt nu om extra voorzichtigheid.”

Oogkanker kan iedereen overkomen

De diagnose kwam hard aan bij Jan. “Ik wist niet eens dat deze ziekte bestond. En ineens zat ik elk half jaar gespannen in de wachtkamer. Dan wachtte ik op nieuws over mogelijke uitzaaiingen. Als de uitslag goed was, reed ik juichend terug naar huis.” In zijn woonplaats is Jan een bekende verschijning. Als oud-voorzitter van voetbalclub Heracles Almelo leidde hij de club naar de eredivisie. Later was hij vier jaar voorzitter van de Raad van Commissarissen van de KNVB. “Een ziekte als oogkanker kan iedereen treffen,” zegt hij. “En hoewel ik door mijn gezichtsverlies sommige dingen niet meer kan, tel ik nog elke dag mijn zegeningen.”

Waarom Jan wetenschappelijk oogonderzoek steunt

In de jaren dat Jan onder behandeling en controle is, bouwt hij een goede band op met de artsen in het LUMC. Hij doet mee aan meerdere wetenschappelijke onderzoeken en is vol lof over de zorg. “In Leiden wordt echt baanbrekend werk verricht,” zegt hij. “Ik heb er alle vertrouwen in dat dit team stappen kan zetten in de behandeling van uitzaaiingen die bij deze ziekte kunnen horen.” Omdat Jan uit eigen ervaring weet hoe belangrijk onderzoek is, besloot hij het Oogfonds financieel te steunen. “Als ondernemer weet ik hoe waardevol sterke netwerken zijn,” zegt hij. “En door mijn jaren bij Heracles Almelo en de KNVB heb ik geleerd dat je met samenwerking echt iets in beweging kunt zetten. Dat hoop ik ook in de strijd tegen deze ziekte.”

De controles blijven spannend

De behandeling van Jan ligt inmiddels ruim zes jaar achter hem. In die tijd zijn er geen uitzaaiingen gevonden. Een enorme opluchting. “De kans dat het alsnog misgaat, wordt gelukkig steeds kleiner,” zegt hij. “Ik hoef nu nog maar één keer per jaar op controle, in plaats van ieder half jaar.” Toch blijft het besef dat hij geluk heeft gehad altijd aanwezig. “Er kunnen zoveel complicaties ontstaan bij deze ziekte,” zegt Jan. “Het kan iedereen overkomen. Dan is het voor de toekomst heel belangrijk dat er behandelingen komen levens kunnen redden.”