Een goede vriendin van Karin van Leeuwen had een blinde dochter. Dat motiveert Karin om geld na te laten aan het Oogfonds. ‘Het allerbelangrijkste vind ik onderzoek naar nieuwe behandelingen.’
“Ogen gaan mij aan het hart”, zegt Karin van Leeuwen (1954). Zij laat geld na aan het Oogfonds om onderzoek naar oogziektes te bevorderen. “Ik heb 25 jaar gewerkt in het Leids Universitair Medisch Centrum. Daar heb ik gezien hoe belangrijk onderzoek naar behandelingen is. Dat wil ik steunen. Juist in deze tijd, waarin de overheid steeds meer bezuinigt op onderzoek.”
Spiegel van de ziel
Karin heeft gewerkt in de zorg. In haar laatste baan bood ze psychosociale begeleiding in het ziekenhuis aan patiënten en hun familie. “Ogen waren daarin een belangrijk instrument, want zij weerspiegelen de ziel. Als iemand binnenkomt, zie je aan de ogen: is diegene bang, boos, bedroefd of blij?” Nu ze met pensioen is, beweegt Karin graag: ze wandelt en doet met andere vrouwen aan fitness en Qi Gong. Met haar man Hans geniet ze van klassieke muziek, zoals de Matthäus Passion. Ook komen er geregeld buurtkinderen over de vloer, “mijn grote kleine vrienden”.
Vriendin met blinde dochter
Karin besteedt veel aandacht aan haar sociale netwerk. Een speciale plek heeft een vriendin van haar die een blinde dochter had. “Ik noem haar mijn zondagse vriendin, want ik zie haar elke zondag en ze is altijd op zijn zondags gekleed. Haar dochter was hoogbegaafd, heel creatief en muzikaal. Ze is in 2022 overleden door de keuze voor euthanasie. Haar oren gingen achteruit en ze had last van tinnitus. Ze hoorde de hele dag lawaai.”
Altijd dunne zolen aan
De zondagse vriendschap ontstond na het overlijden van de dochter. Karin kende moeder en dochter van gezicht, omdat ze buurtgenoten zijn. Toen ze het overlijdensbericht zag, stuurde ze de moeder een kaart en ging ze naar de afscheidsdienst. “Daarna kregen we contact en werd het al snel vriendschap. Elke zondag vertelt mijn vriendin over haar dochter. Bijvoorbeeld dat zij altijd dunne zolen aan moest, zodat ze kon voelen waar ze liep. En dat ze heel sterk verbonden was met haar geleidehond. Die noemde ze haar godsgeschenk. Na zijn dood had ze het heel moeilijk.”
Verhalen die raken
De dochter schreef columns in het blad van de kerk. Bijvoorbeeld over mensen in de bus die openlijk over haar praatten: hé, zou ze blind zijn? Karin leest voor uit een column van haar: “Wie zich genoodzaakt voelt over mij te praten, verzoek ik dat te doen buiten mijn gehoorsafstand. Nog beter is het natuurlijk om dat helemaal niet te doen.” Karin is “heel erg onder de indruk” van de getalenteerde dochter. “Het raakt mij om die verhalen te horen en steeds meer te begrijpen van haar leven. En hoe ze heeft moeten strijden. Dat heeft mij heel erg gemotiveerd om het Oogfonds in mijn testament op te nemen.”
Positieve energie
Karin weet niet meer waar ze het Oogfonds voor het eerst tegenkwam. Wel herinnert ze zich de brochure over schenken en nalaten die haar overtuigde. “De directeur schreef dat ze zich met veel positieve energie inzetten om onderzoek naar oogaandoeningen te steunen. En dat zij echt geloven in een toekomst waarin blindheid en slechtziendheid niet meer voorkomen.” Al het werk van het Oogfonds spreekt haar aan. “Ze hebben op hun website voorlichting over ooggezondheid. Dat vind ik ook heel goed om te weten. Maar het allerbelangrijkste vind ik dat ze onderzoek financieren. Zodat we echt verder komen in de ontwikkeling van behandelingen.”
Gerust gevoel
Vorig jaar heeft Karin haar nalatenschap geregeld. “Ik heb daarover goed nagedacht: wat wil ik nalaten, aan welke mensen en aan welke instellingen? Daarbij kwam meteen het Oogfonds om de hoek.” Dat het testament is geregeld geeft haar een gerust gevoel. Ze vindt het niet moeilijk om over haar levenseinde na te denken. “De dood hoort bij het leven. Het is belangrijk om erover na te denken en te kunnen praten.”
Aandacht voor het Oogfonds
Karin brengt het Oogfonds ook vaak bij anderen onder de aandacht, bijvoorbeeld bij de oogarts. “Bij de vorige controle heb ik een brochure van het Oogfonds meegebracht. Ze zei meteen: ‘Die moeten we hier hebben.’ En een sportmaatje van me heeft een dochter die oogarts is, haar wil ik er ook op wijzen. Ik vind het leuk als ik het Oogfonds weer kan bellen dat ik brochures nodig heb.”
Bijzonder werk
Wat is Karins boodschap aan mensen die twijfelen of ze geld willen nalaten aan een goed doel? “Volg je hart, want dat klopt!” Dat het Oogfonds in haar testament staat, geeft Karin naast een gerust ook een trots gevoel. “Ik vind het werk dat zij verrichten bijzonder. Ik sta zó achter het Oogfonds. Ik heb goed gekozen.”
Tekstproductie: Kroon Tekst
Fotografie: Michel ter Wolbeek, de beeldredacteur.nl
