Glaucoom is wereldwijd een belangrijke oorzaak van blindheid. Naar schatting hebben ruim 75 miljoen mensen glaucoom. Dit aantal zal naar verwachting stijgen tot meer dan 110 miljoen in 2040. In Nederland hebben naar schatting 350.000 tot 360.000 mensen deze oogaandoening.
Glaucoom is een verzamelnaam voor aandoeningen waarbij de zenuwvezels van de oogzenuw beschadigd raken. Deze zenuwvezels – ook wel retinale ganglioncellen genoemd – zorgen ervoor dat signalen van het netvlies naar de hersenen worden doorgegeven.
Nieuwe richtingen in glaucoomonderzoek
Naast oogdrukverlaging richt modern glaucoomonderzoek zich op andere factoren die schade aan de oogzenuw kunnen veroorzaken. Zo wordt er gewerkt aan betere en vroegere opsporing met geavanceerde beeldvorming, onderzoek naar genetische aanleg en naar de rol van doorbloeding van de oogzenuw. Ook wordt gekeken hoe zenuwcellen beter beschermd kunnen worden (neuroprotectie). Daarnaast helpen nieuwe technieken, zoals kunstmatige intelligentie, om veranderingen op scans sneller en nauwkeuriger te herkennen. Deze ontwikkelingen bieden perspectief op nieuwe behandelstrategieën in de toekomst.
Hieronder vindt u een overzicht van glaucoomonderzoeken die het Oogfonds mogelijk maakt. Sommige onderzoeken lopen nog, andere zijn inmiddels afgerond.
Glaucoomonderzoek door de jaren heen
-
1831 Groene staar
Al sinds 1831 wordt er gesproken over glaucoom. Ze konden nog niet in het oog kijken, maar zagen (aan de buitenkant) een groen gelige verkleuring. Hiermee werd gedacht aan de vertroebeling van de lens, wat wij nu kennen als staar. Onbehandelde staar geeft uiteindelijk een grijze gloed aan het oog.
-
1851 Uitvinding oogspiegel
De oogspiegel was een ware revolutie. Het oog werkt als een reflector waardoor het mogelijk is met een lichtbron en een spiegel in het oog te kijken. De klassieke oogspiegel is een holle spiegel met een gat erin. Het licht valt via de spiegel in het oog en de arts kijkt door het gat.
-
Circa 1855 Verhoogde oogdruk
In 1854 beschreef dr. Jaeger ‘eigenaardige’ veranderingen aan de papil (oogzenuw). In de twintig jaar erna deden meerdere artsen verslag van een verhoogde druk in (en op) het oog. De methodes die ze toen gebruikten voor onderzoek zouden nu niet meer goedgekeurd worden door de ethische commissies (en dat is maar goed ook).
-
1872 Eerste oogdruppels
Op oogheelkundig vlak gebeurde er veel in deze tijd lukte het om de oogdruk te meten zonder het oog te beschadigen. Hiervoor werden aangepaste tonometers gebruikt en dr. Bowman ontwikkelde het theoretische kader van wat te hoog en te laag was. Om de oogdruk te verlagen werden cocaïne oogdruppels voorgeschreven. Er is te weinig bekend over het resultaat ervan.
-
20e eeuw Microbiologie
In de jaren na alle ontdekkingen van de negentiende eeuw blijft het relatief rustig. Tot de komst van de moderne meetapparatuur. Hierdoor werd wetenschappelijk oogheelkundig onderzoek naar een heel ander niveau getild. Microbiologie ging zich ermee bemoeien en er kwam veel meer inzicht in het proces achter de ziekte en mogelijke behandelingen van glaucoom.
-
2026 Volgende stap
Helpt u mee om baanbrekend glaucoomonderzoek te realiseren in 2026? Het Oogfonds wil dat iedereen kan blijven zien waar je van houdt! U ook? Wat is het u waard? Geef nu!
Meer weten over glaucoom? Ontvang de gratis brochure
Ontvang de brochure GRATIS